De vakantie zit er weer op. Helaas, maar het was erg leuk. Behalve mooie dingen gezien en leuke dingen gedaan hebben we ook veel met de honden getraint. We hebben een aantal keer gespeurd op het veld. Sanna heeft al met verschillende honden het Speurhonden diploma gehaald en Pauli loopt met Buumi in de 3de graad competitie's, dus ze kunnen ons nog wel e.e.a. leren. Het viel me op dat in Finland alles veel meer stap voor stap getraint worden, dat is hier in Nedelrand wel anders.

Om Rani niet als een dolle dwaas over het spoor te laten gaan en te lezen rustig stap voor stap het spoor uit te werken, maakten we een vrij lang recht spoor met de voeten horizontaal, zodat je een soort trein effect krijgt als ze begint met speuren. Ook moest ze veel rustiger worden bij de start, dus een groter startpunt maken met veel meer voer zodat ze langer bezig was om te beginnen aan het spoor. Andries heeft met Hannah gespeurd, dat ging heel leuk. Hannah is veel secuurder als het op voer aan komt en nam meer rust. Dus zij konden al meteen verder gaan met een verticaal uitgelopen spoor met flauwe bochten er in.

Het voorwerp zoeken in het bos ging met Hannah ook erg goed, leuk om te zie hoe ze door het bos sjeest om het voorwerp te vinden. Met Rani ging dat wat minder omdat ze vooral rond rent achter de geur aan en niet echt opzoek gaat naar het voorwerp. Als we hier verder mee gaan oefenen beginnen we met een kleiner veld.

Ja ja, we zijn wat met die honden bezig geweest.. Natuurlijk hebben we ook agility training gevolgd en heb ik zelfs nog een les gegeven aan een groepje Finnen.

Ook de gehoorzaamheids training was leerzaam om mee te mogen maken. Anne heeft bij Mia Skogster (kennel Mecberger) gevolgt en uitgelegt hoe zij met al hele jonge honden beginnen met volgen. Met Rani zijn we nu ook zo begonnen omdat deze manier van trainen erg motiverend voor haar is. Op het veld mocht ze alleen maar met de training bezig zijn, ook als ik uitleg kreeg moest ik in de tussentijd haar bijvoorbeeld de af laten doen. Ze mocht absoluut geen seconde ongemotiveerd op het veld staan. Normaal gesproken komt dat niet zo nauw, maar met Rani haar goed ontwikkelde 'lekker-belangrijk-modus' is dit noodzakelijk, om haar weer wat bereidwilliger te krijgen. In Finland eindigen ze de training ( die maar een minuut of 10 individueel is) altijd met het vooruit sturen naar een lekke voetbal of iets anders wat de hond leuk vind. Daarna neemt de hond de bal mee en is het einde training.

 

Al met al een vakantie zie meer dan de moeite waard was, in alle opzichten....

Maandag ben ik met Rani naar de dierenarts geweest om de heup, elleboog en rug foto's te laten maken. Officieel hebben we alleen de heupfoto's nodig, maar met Sanna heb ik afgesproken om ook de ellobogen en rug te laten doen. Dan weet je tenminste zeker dat het skelet oké is. Omdat Rani volgende week ook mee gaat naar Leida Visée heb ik de foto's ook op CD meegekregen, leuk want nu kan ik ze ook hier plaatsen.

 

Hieronder de foto van Rani haar heupen:

 

 

Haar rug

 

 

De linker elleboog

 

 

 

Omdat de foto's bij de dierenarts niet echt een oorzaak van zijn nekproblemen aangaven ben ik in eerste instantie opzoek gegaan naar een fysiotherapeut, maar toen ik getipt werd door iemand ( Jolanda bedankt!)om eens contact met dierenarts/chiropracter/ acupunturist/ homeopaat Leida Visée in Zeist op te nemen ( www.lvchiron.nl) , sprak dat mij wel aan. 2 weken geleden zijn we voor de eerste keer geweest.

 

 

Ik had de foto's die de dierenarts had gemaakt voor Leida meegenomen, zodat zij ze ook nog eens uitgebreid kon bekijken. Ik begon met het uitleggen van de problemen en Leida bekeek de foto's. Ze kon geen duidelijke afwijkingen in zijn nek zien, wel zag ze wat spondylose op de 6de ruggewervel zitten, maar dat kon niet zijn heftige nekklachten veroorzaken. Vervolgens mocht Balou op de tafel. Ze begon zijn wervelkollom van voor naar achter te betasten. De plek waar de spondylose zit voelde warm, wat betekende dat hij actief is, omdat het ter hoogte van zijn ribbenkast zit is het niet zo'n bewegelijk gedeelte, wat positief is t.o.v. mogelijke problemen. Ze voelde dat een nekwervel scheef stond, maar ook dat de aanhechting van zijn ruggewervel naar zijn bekken aan beide kanten vast zat en dat er veel spaning in zijn rug was.

Nadat ze had uitgelegd dat ze liever eerst Balou zijn achterkant wilde behandelen omdat de blokkades daar nu heviger waren als die in zijn nek, behandelde ze Balou zijn achterkant. Balou bleef keurig staan en leek zelfs meer ontspannen in mijn ogen. Ik had het nog niet gedacht op Leida vertelde enthousiast dat ze meteen ontspanning door zijn rug voelde gaan. Ik het het dus goed gezien en ken mijn eigen hond gelukkig dus toch wel een beetje... hahaha. Leida vond de inpact van deze behandeling genoeg voor de eerste keer en wilde eerst zien hoe het de komende 2 weken zou gaan. Als laatste activeerde en structureerde ze de enegiestromen nog even met acupunctuur.

 

 

Afgelopen vrijdag zijn we dus voor de 2de keer naar Zeist geweest. Ik vertelde dat Balou, zoals ze voorspelde, i.d.d. de eerst 3 dagen erg moe was, daarna vond ik hem een stuk fitter, maar nu de laaste dagen was dat weer minder. Een volkomen normaal beeld vertelde Leida mij. De eerst zijn ze een tijdje moe, dan voelen ze zich goed, vervolgens trekken de pezen meestal een dag of 10 na de eerste behandeling de gewrichten weer terug op de plek waar ze zaten en zal de hond zich weer minder beweeglijk gaan voelen. Balou mocht weer op de tafel. Bij het nalopen van zijn wervel bleek dat de aanhechting met zijn bekken aan één kant opnieuw vast gaan vast zitten, wat positief is , maar ook vervelender voor de hond omdat je met 2 vastzittende gewrichten in het bekken een sort balans hebt, die je nu mist.  Zijn rug was nog wel een stuk ontspannender als voor de vorige behandeling en zijn nekwervel was, door het wegnemen van de spanning in zijn onderrug, zelf goed geschoten!!! (Echt heel erg gaaf om te horen!). Ze  behandelde nu zijn bekken nog een keer en liep ook nog even alle wervels van zijn nek goed na. Voor zijn wervel met spondylose wilde ze toch een homeopatische combinatie meegeven omdat de plek nog steeds actief was. Aan heb eind behandelde ze de energieblokkades nog weer even met acupunctuur en konden we een nieuwe afspraak plannen over een maand, want ze verwacht dat de periodes die de pezen nodig hebben steeds langer worden tot ze hun nieuwe plek stabiel kunnen houden.

 

Ik volgende maand gelijk een afspraak gemaakt voor alle 3, want hij lijkt mij wel verstandig om Hannah en Rani ook eens te laten nalopen. Bovendien heb ik dan mooi recente foto's van Rani, want 2 weken daarvoor  laat ik foto's van Rani haar heupen, ellebogen en rug maken, dus kan ze die ook mooi bekijken.

Vreselijk! Mijn pc is opnieuw geïnstaleerd en ik kan niet meer lekker werken aan mijn website. Het programma wat er nu opzit werk niet goed en mijn website loopt maanden achter   Wordt er zo moe van...

 

Vanmiddag had Balou het weer. Hij kon zijn nek niet meer bewegen en had heel veel pijn. Toen wij 1,5 jaar geleden in Scandinavië op vakantie waren had hij dit ook. Toen dachten we dat het kwam door de lange reis. Hij kreeg toen pijnstillers en spierontspanners en het ging met een paar dagen over. Sinds die tijd had hij nergens last van, tot vandaag...

 

Hij kon zich niet meer bewegen en hield zijn nek en rug helemaal stijf. Dus meteen maar naar de da. Daar onderzochten ze zijn reflexen die leken goed te zijn, nou ja, iets vertraagd, maar dat kwam waarschijnlijk door de verkrampte spieren. Verder was er zo op het blote oog niets aan hem te zien. Dus wilden ze een foto maken van zijn nek en rug. Omdat hij zoveel pijn had moest hij onder narcose voor de foto's. Op de foto's was uiteindelijk niet zo veel te zien. Zijn ruggewervels zagen er goed uit, er zat wat spondylose op één plek, maar niet zo veel. Dus dat kon het niet zijn. Zijn nekwervels lagen mooi achter elkaar alleen vrij ver uit elkaar, maar wel dezelfde afstand tussen alle 5 de nekwervels... lastig dus. Mijn dierenarts wilde de afstand tussen de wervels na het weekend nog wel met iemand bespreken, maar zag nu geen probleem. Dus toch maar weer aan de pijnstilling en onstekingsremmers om te zien of dat nu verlichting brengt. Ze adviseerde me wel om zo wie zo een afspraak bij de fysiotherapeut te gaan maken.

 

Balou is nu weer helemaal bijgekomen, hij staat nog wel een beetje draaierig op zijn poten, maar wilde ook al wel weer wat eten. De pijnstillers lijken ook al hun werk te doen hoewel het nog wel te zien is dat hij last van zijn nek heeft.

 

Ik vind het altijd zo frustreerden als je na een hoop gedoe nog niets wijzer bent en alleen maar e.e.a. hebt kunnen uitsluiten, maar goed het is niet anders.....

Vandaag kreeg ik de uitslag van het ontlastingonderzoek van Balou, Hannah en Rani. Ik wilde nu wel eens een eitelling laten doen om er zeker van de zijn dat de honden worm vrij zijn, nadat ik ze nu aan aantal jaar niet meer heb ontwormt.

 

Balou is nu 1,5 jaar niet meer ontwormd, Hannah al 4 jaar en Rani heeft haar hele leven nog geen ontworming gehad. Dus ik was razend nieuwschierig. Hieronder de uitslag. Het laboratorium houdt het advies van dierenartsen aan ( 4x per jaar) om de ontlasting te controleren. Dat vind ik zelf wat vaak. Dus dat doen we niet. Zolang ik ze niet verdenk kunnen we wel weer een paar jaar vooruit.

 

Afgelopen zondag zijn wij met Rani en Agnes en Menno ( en Jens), Mirjam en Conchita ( en Jae) naar de dierentuin in Amersfoort geweest. Hannah en Balou zijn al eens eerder geweest, dus die bleven thuis.

 

 

 

 

 

De hyena trok zijn lip steeds op naar de honden, maar Rani kon er nog wel om kwispelen...

 

 

 

Zo ging het de hele tijd dus! Ik denk dat Rani en Jesn niet zo heel veel van de dieren in de dierentuin hebben meegekregen, hoewel ze wel samen keihard geblaft hebben tegen een Bernen Sennen. Dat dan wel weer...

 

 

Jae in zijn buggy. Hij vond het allemaal even mooi en is geen moment ergens van onder de indruk geweest.

 

 

'Vrienden voor het leven'

 

 

 

Na de dierentuin moest er nog even gerent worden op de Soester Duinen.

 

 

Vandaag ben ik met Rani in Steenwijk wezen speuren. Samen met Agnes en Jens, Mirjam en Chinook en Eugenie en Kyon en Darius. We zijn naar de Woldberg geweest. Eerst een uurtje met Rani. Ze had haar nieuwe speurtuig aan omdat de oude toch wel iets op haar strottehoofd duwde en ze regelmatig kuchte. Nu ging het veel beter, ik heb haar eigenlijk helemaal niet gehoord.  Geslaagd dus!

 

Morgen gaan we naar de dierentuin met Agnes, Menno en Jens en Mirjam, Conchita met Jae (hopelijk schrijf ik het nu wel goed...) En natuurlijk ik en Andries met Rani. Hannah en Balou gaan naar mijn ouders toen. Daarna gaan we in Dronten in huize Messelaar gourmetten....mmmmmm